ابهام مطلق
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بعد از مدتها رگال لباسهایش را مرتب کرد. شلوار ها، مانتو ها، روسری ها... گوشهی کمد، روی جعبهای که وسیلههای قدیمیاش را داخل آن نگه میداشت، چشمش به مقنعهاش خورد. زمان برایش ایستاد. یک جفت چشم مهربان خاکستری جلوی چشمهایش رنگ گرفت؛ و دسته گلهایی که او به طرف مرد دراز کرد: «آقا یه گل بخرین؟»، و دست مرد که روی سرش کشیده شده بود؛ « چن سالته دخترم؟»، چشمهای مهربان مرد، لبخندش، حرفهایش و اولین هدیهاش به دختر کوچک. همهی سالهای گذشته به سرعت از جلوی چشمهایش گذشت. فاتحهای برای قهرمان زندگیاش که او را از سالهای تاریکی در انتظار بیرون
برچسب: عنوان ندارد,این وبلاگ عنوان ندارد,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
دلم برای خندههایت تنگ است. بسیار بسیار ...
برچسب:
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
اعتراف میکنم که بعد از گذشت سیصد و نود روز و بالا رفتن از سیصد و نود پله، هنوز روی پلهی اول هستم؛ پلههایی که من باید یکی یکی از آنها بالا میرفتم، ولی بعد از بالا رفتن از همهی آنها و ایستادن روی پلهی آخر، ناگهان شکستند. حالا انگار ده ماه از زندگی و شروع مرحلهای جدید از زندگی عقب افتادهام و حتی نمیدانم کی قرار است دستهای تو را خوبِ خوب با دستهایم بگیرم، و پای راستم را برای بالا رفتن از پلهها، روی پلهی دوم بگذارم. به هرحال قصهای از مجموعه قصههای دنبالهدار زندگی تمام شده است، و هیچکس نمیداند درون این مرد به ظاهر آرام و همیشه
برچسب: شب دراز به امید صبح بیدارم,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
در دوره کارشناسی دو درس به اسم دستگاه های دینامیکی، و ریاضیات زیستی
داشتم. دستگاه های دینامیکی، مرتبط با فرآیند دستگاه هایی است که از متغیرهایی
تشکیل شده اند که طی زمان دچار تغییر می شوند، و همین تغییر و تحول باعث تحول
دستگاه می شود. برای مثال یک آونگ ساده یک دستگاه دینامیکی است، که
با یک ضربهی ابتدایی شروع به حرکت میکند و طی گذشت زمان تغییر حالت می دهد. این
تغییر، می تواند از هر نوع باشد. به عنوان یک مثال پیچیده تر، می توان سیستم آب و
هوایی را یک دستگاه دینامیکی دانست.کل کاری که در سیستم های دینامیکی انجام می
شود، مدل سازی دستگاه های فیزیکی، و پیش ب
برچسب:
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
هیچ وقت نشده داد بزنم و بگم چرا؟، اما خیلی شده که اسمت رو با تمام وجود فریاد بزنم ...
* یا الهی و ربی، من لی غیرک؟
برچسب: یا الهی و ربی من لی غیرک,يا الهي وربي وسيدي ومولاي,الهی یا ربی,الهی و ربی یا رب المشرقین,يا الهي وربي,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
درست هفت روز پیش بود که با منزل تماس گرفتند و خبری بهمان دادند. خبر دومین جلسهی خواستگاری یا جشن کوچک معروف بلهبرون یکی از پسرهای فامیل که اتفاقاً من و همسرم را هم به همراه پدر و مادرم دعوت کرده بودند. قدیمترها وقتی برای شام یا مهمانی به منزلشان دعوت میشدیم و صحبت از درس و دانشگاه میشد، تمامی اعضای خانوادهشان بر این عقیده بودند که درس خواندن در این روزگار فایدهای ندارد. اما من بیتوجه به صحبتهای دیگران، به کار خودم ادامه میدادم. دقیقتر و ریزتر اگر بخواهم وارد جزئیات بشوم، یادم میآید که میگفتند تنها یک دسته آدم وجود دارد که
برچسب: دور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
می آیی، و دستت را به سویم دراز می کنی. باورم نمی شود که این لیوان شربت آبلیمو برای من است؛ صدای تکه های یخی هم که به لیوان میخورد دیوانه ام می کند. بعد، همان جور که تو از پشت لیوان چشم هایم را دید می زنی، دل من هم خنک می شود.
* مثل همیشه به قدرت عشق ایمان دارم.
برچسب: عنوان ندارد,این وبلاگ عنوان ندارد,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
دوست داشتم زندگی مان در یکی از روز های قبل از ماه مبارک رمضان شروع می شد. به خاطر برکتی که این ماه و شروعش برای زندگی مان می توانست داشته باشد. روزهای مشترکی که با روزه شروع شوند، مقدس اند. به دلایلی این اتفاق نیفتاد. تقریباً همه ی کارهای مرتبط با شروع زندگی مشترک مان تمام شده است. مانده خرده ریز های آخر و هماهنگی های روز موعود. از همه ی این روزشماری ها و عدد خط زدن های توی تقویم - از همه ی همان صد ها روز و ده ها روزی که گذشت - فقط مانده چندین روز.
روز هایی هم که در حال شمرده شده هستند با روزهایی که تا به حال شمرده شده اند خیلی فرق دارند. شاید حالا که فکر می کنم
برچسب: در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم,
نویسنده: ساناز موسوی‌پور
هر سال وقتی به آخرین حرف های واژه ی گرم تابستان می رسم - مثل ِ تا و آ و نون - خنکای نگاه تو سوار بر نسیم، صورتم را نوازش میکند. نه فقط صورت من، که حول آدمیان دگر نیز پر از عطر فصل توست. امسال اما، نه خبر از خنکای وجود تو در آخرین روزهای فصل سرخ است، و نه دنیا منتظر شمایل هماره زرد توست. انگار یادت نیست، که تو را - قبل از اینکه آدمیان دگر بدانند - بر آمدن من نام نهادند. حالا که من آمده ام و اینجا، پشت این پنجره ی بی کران، چشم بر نگاه زرد تو دوخته ام، قصد آمدنت نیست؟
آی آدم ها ...
پاییز را مگر مدح ما در این غربت سوزان ِ غم نبود؟
چتر ها را ببندید،
و نام فصل مرا فریاد
برچسب:
نویسنده: ساناز موسوی‌پور